Nicolas Cage’den metot oyunculuğu üzerine bir film

Sinemanın afişinde ”Tüm kainatların en efsane oyuncusu Nick Cage” sloganını görüyorum., Bunun, sinemanın konsepti için yapılmış bir ironi olduğunu anlasanız bile, bu cümlenin hakkını veren bir aktör olduğunu biliyoruz; üstelik sineması seyrettikten sonra, direkt kendisini kurgu ve meta haline getirebilecek riskli bir projeden de muvaffakiyetle çıktığını da görüyoruz..!

Sinemada 1980-2000 ortası bir devirde altın çağını yaşamış ve bir de Oscar heykelciği kucaklamış olan Cage’ den bahsederken, metot oyunculuğu ve Stanislavski üzerinde durmadan geçemeyiz; çünkü Hollywood’da Marlon Brando ile başlayan bir yol olan metot oyunculuğu, Robert de Niro ve Dustin Hoffman üzerinden geliştirildi. Sean Penn ve Daniel Day Lewis üzere önemli aktörlerinin oyunculukta yolunu açan bu yolda, bugün bu tipi deneyen ve artık inziva devrini yaşayan Cage’in de önemli bir emeği var..

Metot oyunculuğu birçok tiyatro uygulayıcısı tarafından formüle edilmiş, oyunculukta içtenlik ve duygusal etkileyiciliği ön planda olan performans ortaya koymaya yönelik alıştırma ve tekniklerin genel ismi olarak bilinir. Vakit içinde ruhsal, sosyolojik ve davranışsal istikametine vurgu yapan açılımları gelişti.

Bilhassa; Leaving Las Vegas, Face off, Con air ve Melekler Kenti sinemaları ve sonrasında da hem dram hem de aksiyon cinslerinin vazgeçilmezi olarak tepe yapan aktör, 2000’li yılların ortasında tükenmeye ve üretememeye başladı..

Özelinde yaşadığı yanlış evlilikler ve vergi borçları ile baş etmek için vasat senaryolarla yüzünü eskitmeye başladı..

YETENEKLİ BAY CAGE İLE YENİ BİR BAŞLANGIÇ

Aktör Nicolas Cage’in aynayı kendine çevirdiği sinemada güzel sürprizler ve özeleştiri düzeneği işliyor..

Vergi borçlarından bunalmış, ayrıldığı eşi ve ergen kızı ile sıkıntıları olan Cage, hayatının rolü için üretimcilere tekrar kendini ispatlayacağı günü beklemektedir. Aslında beklemekten çok çırpınmaktadır. Beklediği projeden red yanıtı aldığında yıkılır.

Özel psikiyatri ile ve baş sesi olan, yalnızca kendinin görebildiği 20 yaşındaki Cage’in telkinleri de artık işe yaramamaktadır. Kararı katidir; oyunculuğu bırakma vaktidir.

Tam da bu sırada bir Meksikalı milyarder ve uyuşturucu karteli olan Javi’nin partisine para karşılığı katılma teklifi alır. Alkol ve borç batağının tabanında olan bir aktör için onur kırıcı bir teklif olan bu işi, ”masal anlatıcılığı” ve şamanik teatral yaratıcılık olarak algılamaya uğraşlar. Bu anlayışla kabul ettiği yeni işi için Meksika’ya uçar. Sinemanın açılış sekansında, daha sonradan Katalonya Devlet Lideri’nin kızı ile erkek arkadaşının, Cage’in Con air sinemasının finalini izlediğini görüyoruz. Aslında bu kare bizi yalnızca finale hazırlayan bir önseme. Javi, bir Nicholas Cage fanatiğidir ve kendisi için bir senaryo yazmıştır; fakat tıpkı vakitte seçime girmesine mahzur olmak için Katalonya Devlet Liderinin kızını kaçırmıştır.

CIA’nın da kaçırma olayından haberdar olduğu; Nicholas Cage’i havaalanında görüp, cürümlünün konutunda özel konuk olduğunu keşfettikleri an itibariyle etkin olarak işin içine dahil etmeleri, aktörün misafirliğini öbür istikamete çektiği üzere, sinemanın metot oyunculuğuna katkı sağlıyor.

Javi’nin çekmek istediği sinema, kaçırılan bir kız, bir uyuşturucu karteli ve Meksika sokaklarında ikili ortasında gerçekle oyun ortasında gidip gelen olaylar örgüsü; bunun yanında iki adamın oluşturduğu duygusal bağın tehlikeli hali de senaryonun kusursuz işlemesini sağlıyor..

Abartılı bir Nicholas Cage gerçeği görsek de, inanılmaz ve yürekli bir senaryo ile kendini küllerinden tekrar yaratan bir aktörü tekrar seyretmek olağanüstü!.. Aksiyonun tabanına vurup sürpriz bir final hazırlayan direktöre de, tüm oyuncu takımına da alkış..

Son; çok özlemişiz Nicholas Cage’i..

Hepinize düzgün seyirler..

Hasret Kalkan

Bir cevap yazın